از عوارض پروتز سینه بیشتر بدانید | تغذیه سالم

از مشکلات پروتز سینه بیشتر بدونین

از مشکلات پروتز سینه بیشتر بدونین

مشکلات پروتز سینه

تغییر اندازه پستون یکی از عادی ترین جراحیای زیبایی در جهان حساب می شه. در سال ۲۰۱۵، فقط در آمریکا نزدیک به ۲۸۰ هزار زن مبادرت به بزرگ کردن پستون از راه ایمپلنتای سیلیکونی یا سالین (آب نمک) کرده و حدود ۱۰۶ هزار مریض گرفتار به سرطان پستون هم پس از پستون ورداری (ماستکتومی)، بیشتر با به کار گیری ایمپلنت مبادرت به بازسازی این بخش کردن.

بیشتر از ۴۳ هزار جراحی برداشت ایمپلنت هم در سال ۲۰۱۵ گزارش شده. با در نظر گرفتن این آمار و ارقام رو به افزایش، بحث درباره ایمنی جراحی زیبایی پستون و به کار گیری ایمپلنت داغه. در این مطلب با بعضی از خطرات ایمپلنتای پستون بیشتر آشنا میشیم.

زنائی که قصد انجام جراحی زیبایی جایگذاری ایمپلنت پستون، برداشت اون یا تعویض ایمپلنتای قدیمی با جدید رو دارن باید درباره خطرات کوتاه مدت و دراز مدت این کار بدونن. مشکلات موضعی به مشکلاتی که در ناحیه پستون رخ میدن، برگشت می شن که آشکارا با ایمپلنتا یا عمل جراحی در رابطه هستن. مشکلات شایع شامل عفونت و دیگه خطرات جراحی، درد طولانی پستون، بی حسی پستون یا نوک اون، انقباض کپسولی، شکستگی و نشت، نکروز (مرگ پوست)، نیاز به جراحی اضافی، و مشکلات زیبایی مثل نارضایتی درباره ظاهر جدید اندام می شن.

تحقیقات انجام شده درباره ایمپلنتای سالین و ژل سیلیکون به وسیله شرکتای تولیدکننده ایمپلنت نشون دادن که طی سه سال اول، تقریبا سه نفر از هر چهار مریض ترمیمی (سرطان پستون) و تقریبا نصف آدمایی که واسه اولین بار جراحی ایمپلنت پستون رو انجام دادن، دست کم یه آسیب موضعی مثل درد، عفونت، سخت شدن، یا نیاز به جراحی اضافی رو تجربه می کنن.

علاوه بر خطرات به وجود اومده به وسیله بیهوشی، خطرات جراحی شامل عفونت و هماتوم (جمع شدن خون دور و بر ایمپلنت) می شن که دامنه هر کدوم از اونا می تونه از ناچیز تا شدید متغیر باشه. فردی که جراحی زیبایی پستون رو انجام میده، اگه نیاز به جراحی اضافی واسه اصلاح مشکلات ایمپلنت یا تعویض نمونه های قدیمی یا آسیب دیده باشه، ممکنه چندین بار در برابر خطرات جراحی قرار بگیره.

از مشکلات موضعی شایع میشه به بی حسی یا دردناکی نوک پستون اشاره کرد. بعضی زنان از نتیجه جراحی رضایت ندارن چون پستانا ظاهر یا احساسی غیر طبیعی یا نامتقارن رو منتقل می کنن و یا می تونن صدایی از ایمپلنتای سالین بشنون. مشکلات این چنینی حتی می تونن در رابطه جنسی هم تداخل بسازن.

هم اینکه، بافت به وجود اومده به وسیله زخم که دور و بر ایمپلنت یا قسمت خارجی بدن شکل میگیره می تونه سخت و تنگ شه. این مشکل شایع به نام انقباض کپسولی شناخته می شه. بافت زخمی داخل بدنه، اما می تونه موجب سفت شدن و تغییر شکل پستون شه و شدت ناراحتی به وجود اومده به وسیله اون از ناچیز تا بسیار دردناک متغیره.

علاوه بر این، پژوهشا نشون دادن که باکتریا یا قارچا می تونن در ایمپلنت سالین رشد کنن و بر همین پایه محققان نگرانی خود درباره انتشار اونا در بدن در صورت شکستن ایمپلنت رو گفتن.

تغییر اندازه پستون یکی از عادی ترین جراحیای زیبایی در جهان حساب می شه

در زمان شکستن ایمپلنت چه اتفاقی اتفاق می افته؟

همه ایمپلنتای پستون در آخر فرسوده شده و می شکنن، اما یه وقتی که ایمپلنتای فعلی موجود در بازار دووم میارن، مشخص نیس. تحقیقات انجام شده روی ایمپلنتای سیلیکونی نشون میدن که بیشتر اونا هفت تا ۱۲ سال دووم میارن، اما بعضی طی چند ماه یا چند سال اول می شکنن، در شرایطی که یه سریای دیگه حتی ممکنه ۱۵ سال دووم بیارن.

پژوهشا نشون دادن که ژل سیلیکونی در ایمپلنتا می تونه در دمای عادی بدن به سیلیکون مایع تبدیل شه و گزارشایی درباره نشت سیلیکون و حرکت اون از ایمپلنت به غدد لنفاوی و اندامای دیگه س.

ایمپلنتای پستون موجب مریض شدن زنان می شن؟

این پرسشی جدی حساب می شه و مشکلیه که فقط واسه ناحیه سینه نمی شه.

بیماریای خودایمنی

چندین مطالعه به این نکته اشاره داشتن هیچ مدرکی مربوط به این که ایمپلنتا موجب مریضی سیستمیک می شن، وجود نداره. البته این گزارشا پژوهشایی که بر بیماریای خودایمنی یا بافت همبند در زنائی که مدت زمان کوتاهی از ایمپلنت استفاده کرده بودن رو مورد توجه داشتن. از اونجایی که پیشرفت و تشخیص بیماریای بافت همبند یا خود ایمنی ممکنه به چندین سال زمان نیاز داشته باشه، مثل این تحقیقات با دقیق شدن و فوکوس کردن بر زنائی که مدت زمان کوتاهی از جراحی ایمپلنت پستون اونا می گذشت نمی تونست واسه تعیین این که ایمپلنتا خطرات دراز مدت اینجور بیماریایی رو زیاد می کنن، استفاده شن.

مطالعاتی که پس از این گزارشا منتشر شدن به این نکته اشاره داشتن که ایمپلنتا ممکنه با بیماریای خودایمنی در رابطه باشن. مثلا، محققان سازمان غذا و داروی آمریکا مطالعه ای رو با حضور زنائی دارای ایمپلنتای ژل سیلیکون تو یه بازه وقتی دست کم هفت ساله انجام دادن و به این نتیجه رسیدن که احتمال دچار شدن به فیبرومیالژیا، یه مریضی خودایمنی دردناک، در آدمایی که دارای ایمپلنتای نشت کننده بودن، بیشتر بوده.

مریضایی که نشونه های مریضی خودایمنی در اونا مشاهده می شه پس از خارج کردن ایمپلنتا احساس بهتری دارن؟ یافته های مطالعه ای که با حضور ۵۲ زن که دارای ایمپلنت ژل سیلیکون بودن و نشونه هایی مانند خستگی و درد مفاصل و عضلات رو گزارش کرده بودن، کاهش قابل توجه نشونه ها در ۳۶ نفر پس از خروج ایمپلنتا رو نشون داد.

یافته های مطالعه ای دیگه با حضور زنان دانمارکی که به طور میانگین ۱۹ سال از ایمپلنت پستون استفاده کرده بودن، نشون داد که احتمال مشاهده خستگی، نشونه های رینود مانند (انگشتان سفید دست و پا در روبرو شدن با سرما)، از دست دادن حافظه و دیگه نشونه های شناختی در این زنان نسبت به زنان هم سن و سال بدون ایمپلنت بسیار بیشتره.

سرطانا و مرگ و میر

هیچ مدرک پژوهشی مربوط به این که ایمپلنتا موجب سرطان پستون می شن، وجود نداره. با این وجود، ایمپلنتا می تونن در تشخیص سرطان پستون مشکل بسازن.

تشخیص زودتر از موعد معمولی سرطان پستون از راه ماموگرافی، به طور بالقوه می تونه جون مریض رو نجات دهد و حتی احتیاجی به برداشتن پستون نباشه. اما ایمپلنتای پستون به روشای جور واجور می تونن در تشخیص سرطان پستون تاخیر بسازن:

با اینکه ماموگرافی می تونه به روشی انجام شه که تداخل ایمپلنتا رو به کمترین حد ممکن برسونه، تقریبا ۵۵ درصد از تومورهای پستون به واسطه ایمپلنت مخفی باقی می مانند.

طبق گزارش محققان سازمان غذا و داروی آمریکا، ایمپلنتای سیلیکونی یا سالین می تونن هنگام انجام ماموگرافی دچار آسیب شن و به خاطر همین زنائی که از این موضوع ترس دارن ممکنه ماموگرافی رو انجام ندن.

با افزایش اندازه ایمپلنت به نسبت اندازه طبیعی پستون، دقت ماموگراما کم میشه.

تاخیر در تشخیص سرطان پستون می تونه نیاز به جراحی گسترده تر رو به همراه داشته باشه و یا در بدترین حالت، این تاخیر می تونه مرگبار باشه. خطر زیاد شده مرگ به وجود اومده به وسیله سرطان پستون شاید به واسطه دقت پایین تر ماموگرافی واسه زنان دارای ایمپلنته.

ایمپلنتا می تونن در تشخیص سرطان پستون مشکل بسازن

نگرانیای دیگه شامل چه چیزای می شن؟

شیر دادن به نوزاد

طبق گزارش موسسه پزشکی آمریکا (IOM)، زنائی که هر گونه جراحی پستون، از جمله جراحی ایمپلنت، انجام دادن، دست کم سه برابر احتمال بیشتری داره با کمبود شیر واسه تغذیه نوزاد مواجه شن. نگرانیا درباره ایمنی شیر مادر هم زیاد شده، اما پژوهشای کافی واسه ارائه پاسخی دقیق در این مورد انجام نشده ان.

حافظه و تمرکز

زنان دارای ایمپلنت پستون نگرانیایی درباره از دست دادن حافظه، سختی در تمرکز، و دیگر مشکلات شناختی رو زیاد شدن. موشکافی انجام شده به وسیله سازمان غذا و داروی آمریکا افزایش خیره کننده در نشونه های عصبی مانند تمرکز ضعیف، واسه زنائی که به مدت دو سال از ایمپلنت سیلیکونی استفاده کرده بودن در مقایسه با شرایط قبل از به کار گیری ایمپلنت رو نشون داده.

بعضی کارشناسان فکر می کنن این نشونه ها می تونه با مقدار کم پلاتین مورد استفاده واسه تولید ایمپلنت ژل سیلیکون پستون در رابطه باشه، چون سطوح سمی پلاتین در خون و ادرار زنان دارای ایمپلنت دیده شده.

چی می شه اگه به خارج کردن ایمپلنت نیاز باشه؟

زنائی که دارای ایمپلنت پستون هستن، به دلیل مشکلات جانبی، ناامیدی از ظاهر و احساسی که دارن، یا نگرانی درباره خطرات سلامت دراز مدت، بعضی وقتا تصمیم می گیرن اونا رو خارج کنن.

زنائی که با ایمپلنت سیلیکونی پاره شده مواجه هستن، بیشتر بافت پستون رو به عنوان بخشی از روند جراحی از دست میدن. اگه سیلیکون به بافت پستون نشت کرده باشه، نتیجه جراحی خارج کردن ایمپلنت ممکنه مشابه با برداشتن پستون در بیماران گرفتار به سرطان باشه.

به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین، جراحی که ایمپلنت رو کار گذاشته حتما بهترین انتخاب واسه خارج کردن اونم به حساب نمیاد. خارج کردن ایمپلنت می تونه خیلی سخت تر و پر هزینه تر از جراحی اصلی باشه، مخصوصا اگه ایمپلنت آسیب دیده باشه.

ایمپلنتای جدیدتر، ایمن تر هستن؟

جراحان پلاستیک بعضی وقتا ایمپلنتای پستون «آدامس خرسی» رو پیشنهاد میدن که نام خود رو از آب نبات آدامسی خرسی گرفتن، چون این ایمپلنتا ژل سیلیکون کلفت تر و منظم تری دارن. از اونجایی که پوسته و ژل در این مدلای جدید کلفت تر از نمونه های دیگه س، احتمال شکستن یا نشت اونا در بدن ممکنه کمتر باشه.

با این وجود، ایمپلنتای جدید بیشتر دارای خطراتی هستن که بدون این دست اون دست کردن رو نمی شن. بدیش اینه، مطالعاتی درباره اثبات ایمن تر بودن این ایمپلنتای جدید نسبت به نمونه های دیگه در نشریه های پزشکی منتشر نشده ان. الان، هیچ راهی واسه باخبر شدن از این که پوسته کلفت تر نسبت به ایمپلنتای دیگه بیشتر دووم می آورد، وجود نداره.

تنها وقتی که ایمپلنتای ژل منظم واسه ۱۰ سال یا بیشتر در بدن یه زن قرار داشته باشن میشه درباره شرایط اونا و این که چیجوری در بدن آدم تغییر می کنن، اعلام نظر کرد.

به چه دلیل تحقیقات ایمنی دراز مدت اهمیت دارن؟

علاوه بر ایمپلنتای سیلیکونی و سالین، سه نوع دیگه ایمپلنت پیشرفته و مورد استفاده قرار می گرفتن. ایمپلنتای تریلوسنت که با روغن سویا پر شده بودن و ایمپلنتای نوواگلد و پیپ هیدروژل که با یه ژل پلاستیکی پر شده بودن.

هر چند این ایمپلنتا به عنوان جایگزینایی طبیعی و ایمن تر واسه ایمپلنتای سیلیکونی یا سالین تبلیغ می شدن، اما به نظر می رسه آزمایشای بالینی هیچوقت روی آدمایی که از این نوع ایمپلنتا استفاده می کنن، انجام نشده بود. در سال ۲۰۰۰، نگرانیای ایمنی جدی به جمع آوری هر سه نمونه از بازار منجر شد. در شرایطی که اول این ایمپلنتا مورد توجه جراحان و بیماران قرار گرفته بود، جمع آوری اونا این نکته رو به ما یادآوری می کنه که خطرات دراز مدت ایمپلنتا همیشه طی چند سال اول استفاده رو نمی شن.

بر همین اساسه که انجام تحقیقات درباره خطرات استفاده دراز مدت واسه اطمینان از ایمنی نوعای جورواجور ایمپلنتا لازمن.

جمع آوری : iranstyle.ir

.

منبع :

جمع آوری به وسیله بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکا

Author: ماه نشان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *